EU-migratie akkoord getuigt van realiteitsverlies

DALLE exploderende waterkruik 02Wanneer realiteitsverlies het gezond verstand verdringt, dreigt groot onheil. De kruik gaat zo lang te water tot hij barst.

Nog net voor de EU-parlementariërs met vakantie gingen slaagden ze erin om de chaotische en onmenselijke migrantenstroom onder controle te brengen. Dat beweerden ze toch met zoveel woorden.

Eerst deden ze niks, want open grenzen en iedereen uitnodigen aan de dis was toch de vertaling van onze ‘normen en waarden’. Hét bewijs van onze veelgeprezen solidariteit!

Toen kwamen ze met te veel en dan nog tegelijk met de vluchtelingen uit oorlogsgebied. En ze wilden niet alleen aan de tafel zitten, maar ze mochten ook kiezen aan welke tafel ze het liefst zaten.

De ongecontroleerde migratie werd heel snel een lucratieve handel voor mensensmokkelaars. Het besef groeide dat de EU-migratiepolitiek toch niet de beste manier was om de massale toestroom aan te pakken. Terugsturen naar waar ze vandaan kwamen was het antwoord, maar dat bleef bij woorden en had nauwelijks invloed op de situatie.

Tot zo ver in een notendop onze EU-migratiepolitiek tot op vandaag.

In april 2016 (tien jaar gaan toch snel voorbij) schreven we in een bijdrage over migratie het volgende:

DE EU en de lidstaten moeten opnieuw greep krijgen op de situatie in plaats van ze te ondergaan

Ondertussen weten we dat het niet gelukt is en de afkeer van de bevolking voor dit falen steeds heftiger wordt. Compromisoplossingen zijn niet langer houdbaar.

Laten we even de zwakheden benoemen:

Niemand heeft controle en het systeem laat toe dat mensensmokkelaars zich verrijken op de kap van vluchtelingen en migranten. Eenmaal ze in grote getalen aangekomen zijn aan de grens met een EU-lidstaat zitten ze vast. Terugsturen lukt niet. Chaos en onmenselijke toestanden zijn het resultaat.

We wéten dus wat we moeten voorkomen. Het is ook hoog tijd om voor deze uitdaging haalbare oplossingen te onderzoeken die de desastreuze humanitaire situaties voorkomen én tegelijk het draagvlak voor elk van de EU-lidstaten versterkt in plaats van doet afbrokkelen. Daarom deze maatregelen:

  1. Maak een duidelijk onderscheid tussen vluchtelingen en migranten. In periodes dat er veel vluchtelingen naar de EU komen – wat de laatste jaren het geval was – moeten de vluchtelingen voorrang krijgen en de migratie beperkt worden, desnoods tijdelijk verboden worden. Immigratie is geen exclusief Europees probleem en solidariteit mag ook niet beperkt blijven tot de EU.
  1. Om de economische/ideologische/klimatologische migratie onder controle te krijgen EN om de mensenhandel te bestrijden zijn volgende maatregelen voor de immigratie noodzakelijk:

De ENIGE TOEGANG tot het EU-grondgebied start bij een aanvraag in het land van herkomst of een buurland, waar de EU en/of de EU-lidstaten) een diplomatieke vertegenwoordiging hebben. Daar worden alle migranten geïdentificeerd en gescreend op hun arbeidskansen in de EU.

 Na akkoord van een lidstaat (wie de last draagt beslist ook) om de migrant op te nemen, zal de EU zelf instaan voor het transport van de ‘aanvaarde migranten’ naar deze lidstaat. Voor een veilig transport mag zelfs een beperkte financiële bijdrage gevraagd worden.

Na een tweede screening in het ontvangende land wordt aan de migrant een tijdelijke verblijfsvergunning uitgereikt op basis van specifieke criteria. Pas na een geslaagde integratie kan de migrant verzoeken tot een definitieve verblijfsvergunning (en gezinshereniging).

  1. Wie NIET aan de hiervoor gestelde voorwaarden voldoet, en toch probeert om de EU binnen te komen, wordt AUTOMATISCH en ZONDER uitzicht op aanvaarding vastgehouden om vervolgens zo snel mogelijk met EU-transport teruggestuurd te worden naar EU-opvangkampen nabij het thuisland van waar de afgewezen migranten na een korte overgangsperiode zich kunnen hereniging met hun familie in het thuisland. Deze EU-opvangkampen kunnen dienen voor het organiseren van het transport naar de EU (toegelaten migranten) als voor de verplichte terugkeer.

UTOPIE?

De EU heeft de mogelijkheden om deze richtlijnen voor een gecontroleerde migratie in de praktijk om te zetten of men kan verder de maatschappelijke werkelijkheid ontkennen.

Zo belanden we in dezelfde situatie als de USA: een verdeeld land waar de twee voornaamste kandidaten enkel nog mekaar uitschelden. Deze scheldtirades moeten vooral voorkomen dat de meest cruciale vraag niet gesteld wordt: hoe is het in godsnaam mogelijk dat een narcist als Trump (zo noemden we hem toen hij nog kandidaat was voor zijn eerste termijn) president kon worden?

Niemand durft met de vinger wijzen naar de voorgaande presidenten die door NIET te luisterden naar hun bevolking, ook niet in staat waren om een meerderheid te mobiliseren voor hun ‘democratie’. Hun realiteitsverlies heeft de democratie beschadigd en dat zal ook het geval zijn in Europa. Ook hier worden we geregeerd door EU-politici die niet meer luisteren naar de bevolking. Zij weten het beter tot op het moment dat het te laat is: wanneer ze zullen beseffen dat ze beter hadden kunnen weten!

Ook in België stellen we vast dat er verdeeldheid heerst: terwijl de Franstaligen voorstander zijn van een open grenzen beleid, tonen alle peilingen aan dat Vlaanderen een kordaat migratiebeleid wil.

Een coherent buitenlands beleid op federaal niveau is daardoor onmogelijk.  

DALLE exploderende waterkruik 02DALL-E: De kruik gaat zo lang te water tot hij barst